Szkło i ochrona przed hałasem
)
Od czasu do czasu wszechobecny hałas daje się we znaki każdemu z nas. Zarówno w niedzielne popołudnie, gdy siedzimy w domu, czytając dobrą książkę, w nocy, gdy leżymy w łóżku, a także, gdy pracujemy, usiłując się skoncentrować a rozpraszają nas hałaśliwi sąsiedzi, szum pojazdów na ulicy, czy inne niepożądane dźwięki.
Przy stale rosnącej gęstości zaludnienia, intensywnym rozwoju przemysłu i natężenia ruchu pojazdów, trudno oprzeć się wrażeniu, że hałas staje się coraz dotkliwiej odczuwaną plagą i coraz trudniej jest go uniknąć. Coraz wyższemu poziomowi hałasu towarzyszy rosnąca świadomość jego negatywnego oddziaływania na nasze zdrowie, bo nawet w miejscach, które niegdyś były ciche, dźwięki codziennego życia wdzierają się w uszy, powodując stres. Prognozy na przyszłość pokazują, że natężenie ruchu drogowego i hałasu będą nadal wzrastać, przy jednoczesnym zmniejszaniu się naszej przestrzeni życiowej. Stąd też rośnie zainteresowanie sposobami ochrony ludzi przed hałasem, a tym samym przed powodowanym przezeń stresem, mogącym prowadzić do poważnych chorób.
Wiele czasu poświęcono badaniu zagadnień przenikania hałasu z otoczenia do wnętrz budynków oraz między sąsiadującymi ze sobą obszarami. Chcemy skoncentrować się tu na starannym doborze odpowiedniego rodzaju szkła, jako jednym ze sposobów częściowego rozwiązania tego problemu.
Czym jest dźwięk?
Z fizycznego punktu widzenia dźwięk jest zjawiskiem z obszaru fizyki falowej/drgań mechanicznych. Już 2000 lat temu rzymski architekt projektujący amfiteatry, wykorzystywał obserwacje rozchodzenia się fal w wodzie do doskonalenia swych projektów.
Dźwięk rozchodzi się podobnie jak fale w wodzie.
Jeśli na przykład uderzymy w kamerton, usłyszymy jego drgania, ale ich nie zobaczymy. Drgania kamertonu przekazywane są cząsteczkom powietrza, a te przekazują je kolejnym cząsteczkom. Takie zachowanie można zademonstrować w wodzie. Drgania, o których tu mowa, są porównywalne z falami na wodzie, gdzie wysokość fali stanowi miarę natężenia dźwięku, zaś liczba fal odpowiada częstotliwości dźwięku, tj. im więcej fal, tym wyższa częstotliwość.
Częstotliwość definiowana jest jako liczba okresów drgań na sekundę i wyrażana jest w hercach. Jednostka ta opisuje częstotliwość lub wysokość dźwięku, a jej skrótem jest Hz.
W muzyce w stroju koncertowym, dźwięk A (najbliższy powyżej środkowego C) ma częstotliwość 440 Hz, czyli 440 drgań na sekundę. Jeśli częstotliwość zostanie podwojona do 880 Hz, dźwięk podniesie się o oktawę przy stroju równomiernie temperowanym.
Definicja częstotliwości.
Ucho młodego człowieka przystosowane jest do odbioru fal o częstotliwości od 20 do 20 000 Hz i może wykrywać ciśnienie akustyczne a ściślej fluktuacje ciśnienia w zakresie od 10-5 Paskali [Pa], tj. 0,00001 Pa (dolny próg słyszalności) do 102 Pa, tj. 100 Pa (próg bólu), przekazując je mózgowi jako odczucie głośności. Wraz z wiekiem, z przyczyn naturalnych lub na skutek uszkodzenia słuchu, maleje zakres słyszalnych częstotliwości z obydwu końców skali.
