Wyjścia ewakuacyjne i awaryjne
)
Od wielu lat w Europie obowiązują przepisy i normy prawne, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa ludziom przebywającym w budynkach. Niestety w Polsce bardzo często bywa, iż dopiero po wielkiej katastrofie opinia publiczna zaczyna wywierać nacisk na wprowadzenie odpowiednich przepisów, specjaliści biją się w pierś i zapowiadają zmiany.
Tymczasem wystarczy zapoznać się z europejskimi standardami dotyczącymi wyjść ewakuacyjnych – EN 1125 oraz wyjść awaryjnych - EN 179, aby wielu tragedii można było uniknąć, a już na pewno zmniejszyć ich tragiczne skutki.
Na wszystkich produktach do wyjść ewakuacyjnych oraz antypanicznych, producent jest zobowiązany do umieszczenia trwałej informacji o numerze certyfikatu oraz tabeli klasyfikującej. Obowiązkiem projektantów, inwestorów, wykonawców oraz administratorów budynków jest dbałość o poprawne ich zastosowanie.
Oznaczenie CE EN 1125
A 3 przeznaczony do użytku z bardzo dużą częstotliwością w obiektach
publicznych
B 7 przeszedł test 200 000 cykli
B 6 przeszedł test 100 000 cykli
C 5 przeznaczony do drzwi o ciężarze do 100 kg
C 6 przeznaczony do drzwi o ciężarze do 200 kg
D 1 przeznaczony do drzwi ppoż.
D 0 nie przeznaczony do drzwi ppoż.
E 1 przeznaczony do zagwarantowania bezpieczeństwa osobom
F 3 wysoka odporność na korozję 96 godzin w soli
F 4 bardzo wysoka odporność na korozję 240 godzin w soli
G 2 przeznaczony do zagwarantowania bezpieczeństwa obiektu
H 1 projekcja < 150 mm
H 2 projekcja < 100 mm
I A dźwignia typu CROSS BAR
I B dźwignia typu PUSH BAR
Sytuacje paniki w budynkach występują w obliczu np. pożaru, zadymienia, wycieku gazu, braku prądu (ciemności), zagrożenia bombowego lub wybuchu. Jak pokazują badania, w momentach paniki ludzie mogą zachowywać się bardzo irracjonalnie. 50% ludzi po sygnale zagrożenia nie zmienia swojego zachowania i czeka na rozwiązanie sytuacji. Pozostałe osoby próbują natychmiast uciekać z obiektu (25%) lub próbują zrozumieć sytuacje (także 25% wg badań wewnętrznych ASSA ABLOY), podejmując różne działania.
Największa grupa ludzi (50%), to ta część społeczeństwa, która czekając do ostatniej chwili, często ignorując zagrożenie, nagle wpada w panikę i powoduje zagrożenie nie tylko dla siebie, ale również dla innych osób. Według tej teorii tworzy się specjalne wytyczne i procedury dla miejsc, gdzie przebywa więcej niż 150 osób, które zazwyczaj nie znają miejsca, zasad ewakuacji oraz działania mechanizmów zabezpieczających.
Dlatego tak istotnym elementem jest poprawne projektowanie dróg ewakuacyjnych, aby w uporządkowany, widoczny sposób prowadziły na zewnątrz budynku. W obiektach publicznych powinny to być 2 niezależne drogi, na wypadek gdy jedna z nich ulegnie zablokowaniu. Zaś cała trasa winna być w widoczny sposób oznakowana – przeważnie są to zielone tabliczki z fluorescencyjnymi znakami.
Drzwi na trasie ewakuacyjnej powinny otwierać się zgodnie z kierunkiem wyjścia, tak aby znajomość urządzeń i okuć nie była konieczna. Ważne są także wymiary. Zalecane parametry to:
Wszystkie drzwi powinny być także wyposażone w certyfikowane (znak CE) urządzenia, tak zwane dźwignie antypaniczne – czyli poziome listwy lub drążki umożliwiające odblokowanie mechanizmu zamykającego. Urządzenia te muszą pokryć minimum 60% szerokości skrzydła. Biorąc pod uwagę, że w budynku mogą znajdować się dzieci, osoby starsze lub niepełnosprawne – dźwignie antypaniczne muszą otworzyć drzwi pod naciskiem 8 kg (przy braku prężenia drzwi) oraz 22 kg gdy drzwi prężą siłą 100kg. Dźwignie zgodne z EN 1125:
Dźwignie jednopunktowe Mare nostrum model AT11 01 oraz model BT11
Okucia takie muszą spełniać wiele dodatkowych wymogów między innymi:
Ilość cykli pracy: minimum 100 000;
Odporność na korozję: Tak;
Zakres temperatur: -20°C do +100°C;
Projekcja: Odległość od płaszczyzny drzwi <100 mm.
